Een week na de zomerzonnewende kwam Swesaz opnieuw samen om Midzomer te vieren, een van de belangrijkste ijkpunten van het jaar. In de Noordse traditie staat deze periode in het teken van Baldr, de god van het licht en de groeikracht. Zijn mythe vertelt ons dat, zodra de zon haar hoogste punt heeft bereikt, de weg naar de winter begint. Vanaf de langste dag worden de dagen langzaam korter en wint de duisternis terrein. De dood van Baldr symboliseert deze eeuwige cyclus van leven, dood en wedergeboorte, terwijl zijn terugkeer na Ragnarök herinnert aan de onvermijdelijke komst van nieuw leven.

Dit jaar vond ons Midzomerfeest plaats op een prachtige locatie in Lunteren: een boerderij en voedselbos in ontwikkeling, omringd door paarden, pony’s, varkens, honden, kippen, eenden en andere dieren. Hoewel het feest vooraf volledig was volgeboekt, zorgde de uitzonderlijke hitte ervoor dat een aantal Swesazzers besloot thuis te blijven. Met temperaturen tot wel 39 graden, meer dan 44 graden in de volle zon en nachten die nauwelijks afkoelden, was dat een verstandige keuze. Toch wist de aanwezige groep er samen een onvergetelijk feest van te maken.

Met veel zorg en enthousiasme had de nieuwe generatie binnen Swesaz de organisatie op zich genomen. Dankzij hun voorbereiding verliep het weekend ondanks de extreme omstandigheden soepel en plezierig.

Zoals ieder jaar werd de heilige dingplaats ingericht volgens de mythische voorbeelden uit de Baldermythe. Onder zang, mede en hamerrituelen werd de plaats gewijd. Centraal stond de Midzomerstaak, bekroond met de gouden haan, die Baldr en de kracht van de stijgende zon vertegenwoordigt. Vervolgens begon een van de meest geliefde onderdelen van het feest: het neerhalen van de haan. Gewapend met de meest uiteenlopende projectielen – van hamers tot komkommers en van voetballen tot waterflessen – probeerden deelnemers de haan uit zijn positie te krijgen. Pas op het heetst van de dag lukte het om de beslissende worp te maken. Hiermee werd de weg vrijgemaakt voor de afnemende kracht van de zon en werd de winnaar gekroond tot Koning van Midzomer.

Na de gezamenlijke lunch zochten velen de schaduw op. Er werden workshops gegeven, fakkels gemaakt, trancereizen ondernomen en sommigen zochten verkoeling in het water. Ondanks de hitte was er volop ruimte voor ontmoeting, verdieping en ontspanning.

Tegen de avond verzamelden we ons opnieuw voor een gezamenlijke barbecue. Op het menu stonden uitsluitend wildgerechten geschoten door een particuliere jager, waaronder hert, ree en wildzwijn. Het smaakte fantastisch. Daarnaast waren er fantastische huisgemaakte taarten, goede gesprekken, veel gelach en de warmte van vriendschap. Het samenzijn maakte opnieuw duidelijk hoe bijzonder de Swesaz-gemeenschap is.

Toen de avond viel, begon het sacrale hoogtepunt van het feest. Via een lange processielaan van wilgentakken trokken we naar de heilige plaats, waar de Balders-brandstapel gereedstond. Deze was opgebouwd uit negen heilige houtsoorten en verrijkt met negen heilige kruiden. In het vuur werden offers gebracht aan goden, geesten en voorouders: maaltijden, brieven, geschenken en andere symbolische gaven. Heildronken werden uitgebracht en wensen meegegeven aan de vlammen.
Een bijzonder moment ontstond toen bij het heilige vuur onverwacht een huwelijksaanzoek werd gedaan aan een van de deelneemsters, wat zorgde voor vreugde en ontroering onder alle aanwezigen. Daarna volgde het profane feest met drank, taart, muziek en verhalen, dat tot diep in de nacht doorging.

Ik bracht nog een bezoek aan de nornen en krijg dit maal de rune Raido mee op reis. Het leven een reis vol bochten, hobbels en onverwachte wendingen, dus stevig in het zadel blijven zitten maar, yikes, ik ben zo toe aan een rustige zomer, maar no rest for the wicked schijnbaar. Midzomer herinnert ons eraan dat verandering onvermijdelijk is en dat juist daarin groei schuilt. Baldr moet sterven zodat de cyclus verder kan gaan; het licht neemt af om uiteindelijk opnieuw geboren te worden. Oké bring it on!

Alsof de goden zelf hun aanwezigheid wilden tonen, verscheen later op de avond Donar aan het firmament. Urenlang genoten we van een indrukwekkende lichtshow van bliksemflitsen, begeleid door rollende donder. Eerder die avond hadden wij hem tijdens de rituelen extra aandacht geschonken, en hij leek die eerbetuiging rijkelijk te beantwoorden met regen, donder en een ontzagwekkende demonstratie van natuurkracht.

Met lichte zonnesteken, verbrande schouders, vermoeide benen en een hart vol dankbaarheid keerden we huiswaarts. Ondanks de extreme hitte kijken we terug op een prachtig Midzomerfeest vol traditie, verbondenheid, vreugde en bezieling.

Ik wens iedereen een mooie en gezegende zomer toe.

“Baldr sterft, het licht keert langzaam terug naar binnen, maar de cyclus draait altijd verder.”