Vorige week was ik weer een paar dagen in Oslo. Ditmaal voor 3 concerten van een van mijn favoriete artiesten, Sivert Høyem. Hij werd 22 januari 50 (welcome to the club!) en 2 van zijn albums vierden ook een jubileum, dus tijd voor een feestje, of drie feestjes wel te verstaan. Ook wilde ik nog heel graag naar de tentoonstelling “Miðgarðr – The Mythical World of the Vikings” in het Historisk Museum, dus win-win.

Bij de landing van het vliegtuig op woensdagochtend 21 januari, groet een witte wereld mij, er ligt sneeuw, ook nog in Oslo, maar er schijnt geen zon, dus het is waterkoud. Echter het is droog, dus grote hoera!! Dit keer gaat de reis vlotjes, de treinen rijden, het vliegtuig is op tijd, en ik kom al snel aan bij een leuke Airbnb in Grünerløkka, mijn favoriete buurt in Oslo.

Ik ken inmiddels de weg aardig goed (zeker in deze buurt), en er staat niet veel meer op mijn wensenlijstje van attracties om te zien, wat maakt dat het een beetje als thuiskomen voelt. Ik doe boodschapjes in de (inmiddels ook bekende) supermarkt, wandel wat rond, kook een lekker hapje (skreiburgers waren in de aanbieding) en chill de rest van de avond. Ik moest aardig vroeg op deze ochtend (zelfs voor mijn doen en ik ben een vroege vogel) en een beetje de energie bewaren voor de komende dagen lijkt verstandig.

Donderdag 22 januari

Wat nog wel op mijn lijstje stond was de tentoonstelling “Miðgarðr – The Mythical World of the Vikings” in het Historisk Museum. Het museum kon ik al wel, maar deze tentoonstelling nog niet mogen bewonderen.

Het Historisch Museum ligt in het centrum van Oslo. Het museumgebouw uit 1904 is een prachtig voorbeeld van art nouveau-architectuur. De rijke versiering is een zeldzame mix van Noorse en internationale elementen. Het Historisch Museum maakt deel uit van het Museum voor Cultuurgeschiedenis en de Universiteit van Oslo en het heeft de grootste collectie historische voorwerpen van Noorwegen, van het stenen tijdperk tot de moderne tijd. De belangrijkste taak van het museum is onderzoek, conservering en voorlichting over de geschiedenis via academische omgevingen op gebieden als archeologie, etnografie en numismatiek.

In het Scandinavië van de Vikingtijd (800-1050 n.Chr.) maakten goden en mysterieuze natuurkrachten deel uit van het dagelijks leven. Veel over de geloofsovertuigingen van de Vikingen blijft onbekend, maar er zijn fragmenten bewaard gebleven. Hun artefacten, mooi en uniek, bevatten sporen van oude verhalen over goden, helden en draken. De slangenkop van het best bewaarde Vikingschip ter wereld, de Oseberg, is nog nooit eerder tentoongesteld. Omdat hij te kwetsbaar was voor tentoonstelling, werd hij tot nu toe in opslag bewaard. Bekijk voor het eerst het originele houtsnijwerk in al zijn glorie. De slang speelde een belangrijke rol in de Noorse mythologie. De enorme Midgaardslang omcirkelde de mensenwereld. Door een slangenkop op de boeg van het Osebergschip te plaatsen, geloofden de Vikingen wellicht dat het schip speciale eigenschappen kreeg.

De redelijk kleine tentoonstelling is mooi vormgegeven, met veel audiovisuele aspecten. Het is modern en duidelijk (ook) gericht op kinderen, maar schept goed een bijzondere sfeer. Het is heel creatief vormgegeven, bijvoorbeeld een 3D afbeelding van eekhoorn Ratatosk kom je op de muren tegen waar hij telkens weer leuke weetjes deelt. De drie nornen spinnen helder verlichte draden en je hoort hun fluisteringen via audio en het Oseberg schip zie en hoor je beuken op de golven.

Alle objecten die in deze tentoonstelling en de vaste Viking- tentoonstelling van het museum worden getoond, zullen worden verplaatst naar het Vikingtijdmuseum wanneer dat zijn deuren opent in 2027 (dit is het voormalig Vikingschip museum op Bygdøy).

In de avond was het tijd voor het verjaardagsconcert van Siver Høyem. Zoals gebruikelijk verzamelden wij hardcore fans rond vijven voor de deur. Inmiddels kent iedereen elkaar en er werd gezellig gekeuveld. Fans uit Duitsland hadden heel leuk een banner gemaakt met een felicitatie tekst en ze deelden diademen met “Happy Birthday” tekst, ballonnen en confetti uit. Echt super leuk! Het is 2 uur wachten, bij min 9 graden, dus het is even afzien, maar het valt me mee, door het praten gaat de tijd heel snel.

Toen gingen eindelijk de deuren open, plekje vooraan check, en toen nog meer wachten. De bekende cd draaide op de achtergrond, een mix van favoriete liedjes van Sivert neem ik aan. En toen was het eindelijk zover! De man die toen hij begin twintig was het cringe vond dat Mick Jagger nog steeds optrad toen hij in de vijftig was, heeft deze week zijn eigen vijftigste verjaardagsfeest georganiseerd in Sentrum Scene. En dat drie dagen lang.

Sivert speelde donderdag het hele soloalbum “Lioness”, dat dit jaar zijn tienjarig jubileum viert.
Dit in nog steeds mijn favoriete album van Sivert, wel heel dicht op de voet gevolgd door “On an Island”. Net als op het album waren er strijkers bij, en Hilde Marie Kjersem (Marie Munroe) kwam ook langs om te zingen op “My Thieving Heart”, net als op de plaat.

Zoals gewoonlijk maakten Christer Knutsen (keyboards en gitaar), Cato Salsa (keyboards en gitaar), Øystein Frantzvåg (bass gitaar en effecten/mix) en Børge Fjordheim (drums en zang) deel uit van de geweldige band. Met zo’n groep achter zich hoeft Sivert alleen maar te doen waar hij het beste in is: zingen en frontman zijn, met alle poses en het flirten met het publiek dat bij die baan hoort.

Toen het album was uitgespeeld, was er een korte pauze voordat we een set nummers kregen die een mooie mix was van Sivert’s solomateriaal en natuurlijk Madrugada-klassiekers. De band verliet het podium en kwam terug voor wat we dachten dat toegiftnummers zouden zijn, maar het bleken evenveel nummers te zijn als voordat ze het podium verlieten.

Het is indrukwekkend om Sivert alleen op akoestische gitaar Majesty te horen spelen, en als hij Look Away Lucifer begint en het nummer zich opbouwt en je steeds meer instrumentatie krijgt, krijg je kippenvel.

Het concert werd afgesloten met “Hollow” van zijn meest recente album, “Dancing Headlights” (de recentste release van een ‘best of’ album niet meegerekend). Een beetje raar einde vind ikzelf, het is niet het meest opzwepende nummer, maar we staan in ieder geval meteen weer met pootjes op de aarde en ja na een concert voel ik me vol en euforisch, maar ook altijd een beetje leeg, ja hollow. Het werkt in ieder geval wel op mijn emoties en moest een traantje wegpinken bij de ovatie aan het einde.

Tijdens een pauze tussen enkele nummers begonnen we “Happy Birthday” voor Sivert te zingen, er was confetti, heel veel confetti en aan het einde zelfs vuurwerk. Wat een feest!

Gefeliciteerd met je verjaardag, Sivert!

Na het concert nog even nagekletst en morgen weer een keer over doen.

Vrijdag 23 januari

Tijd voor een bezoek aan mijn favoriete winkels, namelijk platenzaken en boekenwinkels. Gisteren was ik ook al even binnen geweest en toen kocht een Duitse Sivert fan net voor mijn neus een paar mooie gesigneerde edities weg. Ach misschien maar beter ook, zo bespaar ik weer geld en ruimte in mijn handbagage. Ik vond nog een paar leuke cd’s om mijn collectie aan te vullen en ook 2 leuke vintage shirts van Joy Division en A-ha.
Op tijd hapje eten en weer in de rij. Rinse and repeat. Er was weer Jägermeister om ons warm te houden en gezelligheid.

Deze avond stond het album “Exiles” centraal en bestaat dit jaar 20 jaar. Persoonlijk vond ik vandaag beter als gisteren, wat me verbaast, omdat ik “Lioness” een beter album vind, wellicht is het omdat ik beter uitgerust was en lekkerder in mijn energie zat? De band was ook beter opgewarmd en leken ook meer plezier te hebben. Ik weet het niet. Het was voor mij in ieder geval een nog betere ervaring. Het hielp misschien ook dat het publiek op vrijdag jonger, talrijker (het was uitverkocht) en veel levendiger was dan het publiek op donderdag. De sfeer was de hele avond geweldig en het publiek zong ook vanavond een verjaardagslied voor Sivert.

Na het concert signeerde Sivert nog en ik liet een mooie print tekenen, die zit nu in een lijst thuis.

Zaterdag 24 januari

Het was weer flink gaan sneeuwen in de nacht, dus ik besloot naar het Vigeland park te gaan. Het was een uitdaging hier fatsoenlijk te lopen, de hele stad leek wel een ijsbaan (altijd spikes meenemen voor onder de schoenen, dat helpt echt!), maar hier in het park met alle trappen was het levensgevaarlijk. Ik schuifel dus maar een beetje door het park. Voordeel is wel dat het overal heerlijk stil was, iedereen zat denk ik binnen bij de kachel. Elke dag werd het een beetje kouder en de wind snijdt flink.

Ik bezocht ook weer even het Oslo museum en in de middag weer hetzelfde als gisteren; vroeg eten, vroeg in de rij, dezelfde gezichten. We begonnen hier geoefend in te worden ;-)

Alle goede dingen komen in drieën, zegt men. In het geval van Sivert Høyem werd het magisch. Het laatste concert van de drie die hij dit lange weekend in Sentrum Scene gaf om zijn 50e verjaardag te vieren, was niet gewijd aan één bepaald album. Terwijl hij tijdens de twee voorgaande concerten “Lioness” en “Exiles” doorliep voordat hij zijn hits speelde, stond de zaterdagavond in het teken van een reis door zijn hele carrière.

De band had zich echt warm gespeeld en hoewel de twee voorgaande concerten erg goed waren, kreeg deze avond iets magisch. Ik vond ook dat de strijkers zaterdag nog beter tot hun recht kwamen. Het ene moment namen ze ons bijna mee naar folkrock en het volgende moment leek het alsof de vioolklanken de toch al mooie momenten bijna sacraal maakten.

Na het concert babbelen we nog gezellig na in de pub naast de zaal en zo werd het laat…of vroeg…
Zondag was het uitslapen, uitchecken en richting luchthaven. Dat was het weer voor nu. Met tranen in mijn ogen verlaat ik Noorwegen weer. Tot juni (Wardruna concert en workshops!). Vi ses!

De Europese tour van Sivert start 9 februari in Amsterdam, er zijn nog kaarten, dus wees snel (hij komt ook naar Apeldoorn en Groningen (uitverkocht)!). Gaat dat zien, horen, beleven!

Groetjes, Charissa