Dit is mijn vierde Winterban met Swesaz.

Vorig jaar was ik op vakantie in Røros.

2024 https://www.joyincreation.com/winterban-2024/

2023 https://www.joyincreation.com/de-winter-verbranden-2/

2022 https://www.joyincreation.com/de-winter-verbranden/

Vorige week zaterdag hebben we samen met Swesaz de winter verbrand. We zijn klaar voor de lente!

In de tweede maanmaand na de winterzonnewende is het altijd Sint Pieter en deze dag is geworden tot de dag waarop de winter geband wordt.

Wij bevinden ons momenteel op weg richting de vollemaan van de tweede nieuwe maan na Midwinter. De Noordgermanen noemden die maan de Distingmaan. Het gaat hier om de Disen die een offer toekwamen en om een Þing (volksvergadering), vandaar Disting. Daarbij was een grote markt met allerlei festiviteiten. De datum ligt precies twee maanden voor het zomerbegin, Sigrblot geheten. De benaming Disting is bij ons niet overgeleverd maar de datum lijkt bij ons bewaard als Sint Pietersdag en de offers zijn er ook nog: pannekoeken. De datum is op kalender gefixeerd als 22 februari en de dag begint op de avond van de 21ste. Sigrblot is op 1 mei gefixeerd geworden.

Nog tot in onze tijd geldt Sinter Pietersdag als grote keerdag in de natuur. De winter wordt op zijn einde gedacht en de lente is nu echt aanstaande. De weiden gaan weer groenen, de wegen drogen, de ooi lamt, de koe kalft, de duif koert, de hennen leggen, de mens krijgt het weer naar zijn zin. Het werd tot de dag waarop de pachten vervielen en waarop op vele boerenplaatsen de boer en/of het personeel verhuisde, de oude stee verliet en een nieuwe betrok. Bij de Friezen was het gebruik dan “strou” te eten, zo heten pannenkoeken in het Fries. Het was ook de dag van grote vuren, waarin ook de gepersonifieerde winter werd verbrand. De vuren hebben o.a. de benaming Sint Pieter Strandvuur en Winterbanvuur.

Uit meer dichtbij gelegen tijden en iets verder weg gelegen tijden, soms zelfs nog uit onze tijd, bereiken ons ook berichten over het ‘zeulen’ met de gepersonifieerde winter. Men maakte een laatste feestelijke rondrit met hem of hield zelfs kroegentochten met hem alvorens hem naar de brandstapel te zeulen. Ze zijn er dus nog hier en daar, de vuren en soms ook gaat Winter, vaak verchristelijkt naar Teunis of Judas, nog het vuur in. Bij veel carnavalsverenigingen verbranden ze nog wel een pop op de avond van Aswoensdag.

Vroeger ging men met Sint Pieter langs de deuren voor brandbare materialen en drank:

‘Heb je geen turf,
Heb je geen hout,
Want Sint Pieter is zo koud.
Heb je geen glaasje wijn?
Dan zullen we vanavond vrolijk zijn.’

Afgelopen zaterdag was het zover, de vooravond van Sint Pieter, ditmaal voor het eerst in de tuin van het nieuwe huis van Ax en Lianne in Moerdijk, we kropen samen rond de vuurkorf en genoten van Gloeiwijn en pannenkoeken zoals de traditie voorschrijft. We waren met een gezellig grote groep, het voelt altijd zo fijn, als familie.

Voor het eten brengen we eerst allemaal een offer van suiker aan de goede Holden als dank voor de begeleiding door de donkere dagen. Dank goede Holden voor al het zoets en doei aan al het bitter. Op vertrouwen en levenskracht!

Karina en ik kwamen die dag uit Oberhausen, de avond/nacht ervoor waren we daar naar een concert geweest en het werd erg laat en gezellig, dus helemaal fris waren we niet. Maar goed we hoefden alleen maar te kwebbelen met vriendjes en op te letten tijdens een presentatie met onderliggende theoretische uiteenzetting door Axnot. Bij mede- Swesazzer Thorwald/meneer Brookman koop ik zijn laatste boek uit de reeks over het Germaans Heidendom, ditmaal over Dingplaatsen.

En dan is het donker en tijd om ons pad verlicht door fakkels te banen richting strandje. Een ieder zeult Winter een stukje mee, voelend wat we niet meer verder willen dragen en hier achterlaten. Aangekomen op het strandje maken wij een vuur en één voor één binden wij dat wat we niet verder willen dragen aan Winter. We zingen samen en nemen afscheid door middel van vlammen, zodat op de vruchtbare as nieuwe creaties mogen groeien.

En het heeft zowaar gewerkt, waar deze dag nog koud en vochtig was, werd het de volgende dag direct warm lenteweer. Hoera! En graag gedaan ;-)

 

De rune die ik voor deze periode meekrijg is Eihwaz (ᛖ) en symboliseert de taxusboom, een symbool van leven, dood, transformatie en de wereldboom Yggdrasil. Het staat voor verdediging, uithoudingsvermogen, flexibiliteit en het overwinnen van hindernissen. Eihwaz adviseert rust, geduld en voorbereiding bij ingrijpende levensveranderingen. Oei weer zo’n heftige over ingrijpende transformatie en noodzakelijke veranderingen, ik verlang nu toch naar een wat minder intense periode, maar gelukkig beschik ik over een aardig portie uithoudingsvermogen. Ik denk altijd aan meebewegen als ik deze rune zie, zoals je op een paard zit, stevig, zwaartepunt in het midden en niet verzetten, maar voelen waar de beweging heen gaat, flexibel en vol vertrouwen.

De volgende openbare Swesaz bijeenkomst is in de Ostarmaand. Op 18 april gaan we weer Oosterbronnen! Waarschijnlijk in het zuidoosten van Nederland. Houd de Social Media van Swesaz in de gaten.

Een mooie maart allemaal!

Liefs Charissa Gerdina x

Bron: Swesaz