Terugblikkend op een adembenemend mooie reis naar de Noordkaap, via Zweden en Finland en terug door Noorwegen. In 15 dagen (18 augustus – 1 september 2025) hebben wij bijna 8000 km over land en 11000 km over zee afgelegd. Al lang stond het bezoeken van de Noordkaap op mijn verlanglijstje en een vriend wilde hier ook graag heen dus we besloten samen een busreis te boeken. Normaal reis ik liever op eigen houtje en slaap ik het liefst bij mensen thuis en ga ik mijn eigen gang. Maar zo nu en dan is een groepsreis ook heerlijk; alles is geregeld, ontbijt en diner staan elke dag klaar en je hoeft eigenlijk alleen maar op tijd in de bus te zitten en lekker naar buiten te staren. Toch is dat vele zitten in de bus ook erg zwaar en de vele indrukken in zo’n korte tijd verwerken een hele opgave. Door dit verslag te schrijven hoop ik alles een plekje te geven en nog lang te kunnen nagenieten van een werkelijk prachtige reis.
Respect voor onze buschauffeur die deze reis voor de 5de keer maakte dit jaar en in totaal al 35 keer had gereden. Ja zo verslavend kan het Noorden zijn.
Bij deze een beschrijving van dag tot dag.
Dag 1 – Amsterdam – Zeeland – Lübeck – Travemunde
De wekker zelfs voor mijn doen vroeg gezet (4 uur), taxi naar de ophaalplaats en toen in 5 kwartier gereden naar het verzamelpunt, bakkie koffie en koffers in de juiste bus. We vertrokken zo omstreeks 8 uur richting Lübeck, Duitsland. Onderweg, langs de intens saaie Autobahn, een paar pitstops en in hanzestad Lübeck (ja die van de marsepein) konden we nog even rondlopen en van het heerlijke weer genieten, het is zowaar 28 graden! Een mooie stad Lübeck dus zeker geen straf hier wat tijd te doden tot we aan boord kunnen van de ferry ‘Nils Holgersson’ (TT Lines) van Travemunde (Duitsland) naar Trelleborg (Zweden).
Eenmaal ingescheept (zo rond 19.30 uur) kunnen we aan tafel, een buffet met een gratis glas lekkers, die wij soldaat maken met uitzicht over zee en ondergaande zon. Een perfecte start van een mooie vakantie.
Dag 2 – Trelleborg – Gränna -Stockholm
Na een verbazend goede nachtrust komen wij aan in Zweden. Na een ontbijtbuffet aan boord, ontschepen wij in Trelleborg en vertrekken in noordoostelijke richting naar Stockholm, dat wij in de namiddag zullen bereiken.
De route voert ons, in eerste instantie vergezeld door een zonnetje, door een vriendelijk Zweeds landschap.
De lunchpauze houden we in een klein dorpje, Gränna (gelegen aan het -door de hevige miezer die inmiddels was gaan vallen- voor nu haast onzichtbare Vättermeer).
Gränna ontleent zijn ‘claim to fame’ aan de productie van typische rood-wit gestreepte zuurstokken in de vorm van kleine wandelstokjes, die polkagris (gestipte varkens??) genoemd worden; ook bij ons wel bekend als ornamenten in de kerstboom. De winkeltjes waar de zuurstokken worden gemaakt en verkocht, zijn zij aan zij te vinden aan de kleine hoofdstraat van het dorpje.
In Stockholm is gekozen voor een stadsrondrit/-wandeling waarbij een goed inzicht verkregen wordt over wat een gigantische hoop bezienswaardigheden deze prachtig gelegen stad aan het water te bieden heeft. Ik ben vrij recentelijk nog in Stockholm geweest en het is een feest der herkenning. Maar leuk om leuke weetjes te horen over de plekken die we bezoeken.
We gaan in de vroege avond aan boord van één van de prachtige ferry’s van de Viking Lines voor de nachtelijke overtocht naar Turku (Finland).
Het reusachtige schip heeft meer weg van een super-de-luxe cruiseschip dan van een ferry. Het dinerbuffet blijkt bizar groot, bijzonder goed van kwaliteit en prachtig gepresenteerd. Uiteraard mag je zoveel als je wilt…drank inclusief. Vooral het visbuffet heeft mijn grote interesse en hier dan ook uitbundig van genoten.
De tax-free shop aan boord stelt overigens menige vliegveld-shop in de schaduw; ook hier weer is de keuze reuze… evenals de prijs-range. Voor iedere beurs is er wel iets. De duurste whisky die ik wist te spotten? Graigellachie 37 years € 3490,-… Ik koop wat mini’s van lokale dranken voor op mijn barretje thuis.
Morgen, na een weer net zo uitbundig ontbijt-buffet ontschepen wij weer en vervolgen de tocht verder noordwaarts.
Dag 3 – Turku – Oulu
De dag is aangebroken en wij varen, aan beide zijden van het schip omarmt door de Finse kust (bebost en bespikkeld met houten huisjes), op de haven van Turku (Finland) af.
Dag 3, land 3. En…de klok moet een uur vooruit.
Na een wederom erg uitgebreid (maar hectisch druk) ontbijtbuffet, laten wij de ‘Viking Glory’ achter ons; verder noordwaarts is weer het devies.
De snelweg is behoorlijk leeg en het landschap bestaat voornamelijk uit akkerland, bossen (naaldbomen) en stukken met berkenbomen, véél berkenbomen. Houten huisjes en schuren in vooral rood en geel.
Meertjes in diverse maten zijn er natuurlijk ook; Finland wordt niet voor niks ook wel ‘het land van de 1000 meten genoemd’. Eén en ander wordt beschenen door een goud-kleurende ochtendzon.
Fun fact: Finland is 8,5 maal zo groot als Nederland en telt daarnaast ongeveer een derde van ons aantal inwoners!! Ongeveer 20% daarvan woont dan weer in de agglomeratie Helsinki.
Enige vermeldenswaardige stop is gelijk een merkwaardige: bij een wegrestaurantje in the middle of nowhere heeft een verzamelaar zijn verzameling klokken in alle mogelijke formaten tentoongesteld. Van kerkklokken (buiten op de parkeerplaats) tot hele kleine exemplaren met een hoog kitsch-gehalte (voor de ramen van het etablissement).
We overnachten in de plaats Oulu in Scandic Oulu Station. Volgens de reis-informatie een universiteitsstadje. Na het avondeten even de benen strekken. Het stadje is gelukkig toch mooier als onze eerste indruk en we zagen zelfs aangekondigd staan dat de plaats Culturele Hoofdstad in 2026 moet worden.
Finland heeft een aparte vibe, ten eerste is het vervreemdend dat je niets, nou ja bijna niets, kunt lezen en ook het landschap, de gebouwen en de mensen geven me een weemoedig gevoel. Het voelt allemaal niet zo happy. Maar ach dat past ook wel bij mijn gemoed, maar ik denk dat als hier de zon niet meer opkomt, het zwaar toeven is.
Dag 4 – Rovaniemi – Saariselkä
We verlaten na het ontbijt (met lekker veel lokale producten zo lezen wij op de bordjes)) Oulu (gelegen aan de Botnische Golf) en gaan verder noordwaarts.
De erg lange en pittige dagen die vooral in het teken van het overbruggen van grote afstanden stonden, liggen even achter ons en we rijden al snel Fins Lapland binnen.
Eerste stop vandaag is Rovaniemi. Mocht dat vaag bekend klinken, dan kan dat: het is de woonplaats van Santa Claus.
Eerst echter doen wij het Arktikum aan; een audiovisueel centrum over het leven en de natuur in Fins Lapland. Een Nederlandse man die hier gestudeerd heeft en een Finse getrouwd is, geeft de rondleiding.
Een stukje verder ligt dan het wereldberoemde Santa Claus Village. Toerist-trap? Check! Campy? Check! Maar tóch leuk: je kunt op het terrein de poolcirkel overschrijden (een witte lijn op de grond) en in de diverse souvenir-shops -na goed zoeken- zijn fraaie items te scoren, veelal gemaakt van berkenhout en rendiergewei. Ik koop een klein rendiervachtje voor thuis.
Een bezoekje aan Santa Claus geloof ik wel. Een staat zelfs een rij. En het is niet eens hoogseizoen; dan moet je hier echt niet willen zijn. Een foto met de oude man in een passe-partoutje doet € 40,- (!)
Een extra surrealistisch element bij dit alles: onder luid kabaal oefent de Finse luchtmacht min of meer boven ons hoofd. Spierballen-vertoon in het kader van het huidige klimaat van oorlogshitserij, want…de Russische grens ligt vlakbij.
Om de hoek ligt Arctic Reindeer Oy, een rendier-farm. We worden verwacht en ontvangen met een bakkie koffie en een koekje. Een informatieve film over de dieren volgt, een lid van de familie vertelt ons het verhaal van de farm en natuurlijk is er een bezoekje aan een paar van de dieren zelf.
Overnachten doen we in een wintersport-hotel buiten Saariselkä (Lapland Hotel Riekonlinna).
De vegetatie rondom is inmiddels kariger geworden en de grond drassiger. Verkeersborden zijn eveneens geen vanzelfsprekendheid meer. Het doet mij allemaal een beetje aan Twin Peaks denken…de donkere bossen, de miezer, de mist, de sfeer, sowieso voelt het alsof de tijd heeft stilgestaan sinds de jaren ’80. Het hotel is van het soort vergane glorie, maar daardoor wel met karakter. Helaas zit de lucht weer dicht dus geen kans de Aurora te bewonderen. Het hotel heeft een Aurora ‘viewing room’ maar daar hoeven wij geen gebruik van te maken.
Dag 5 – Inari – Honningsvåg – Noordkaap
Na weer een uitstekend verzorgd ontbijtbuffet (verassend goed na een toch soort van ‘sober’ avondbuffet) met wederom fijn veel lokale producten zoals dennenkoppensap, gaat de reis verder met als einddoel voor vandaag: de Noordkaap!
Het betekent eveneens dat we de grens gaan overschrijden met het vierde en laatste land op deze reis: Noorwegen.
Een trio stops zorgt voor wat beweging in de ochtend: allereerst een bezoekje aan husky-farm ‘Ilonka’. Zelf heb ik hier geen zin in en neem deze tijd om in mijn eentje even lekker in het bos te zijn. Heerlijk, alleen ik, de bomen en de vele paddenstoelen. Even tot mezelf komen in alle stilte en flink het hooi opschudden, ik ben al het zitten zo zat! Gelukkig kan ik bij de volgende stop mijn energie ook kwijt; 477 treden naar uitkijkpunt ‘Karhu Tupa’ (Berenhok). Helaas laat het weer ons vooralsnog in de steek vandaag: het is nat. Maar wat een fantastisch uitzicht!! Het winkeltje verkoopt mooie Sami drums en ik heb er nu nog spijt van dat ik die in alle haast toch niet heb gekocht.
Bij het Inari-meer (een heilig meer voor de Sami, de oorspronkelijke bewoners van Lapland) bezoeken wij tenslotte Siida (een museum/informatie-centrum met een binnen- en buitendeel over de cultuur van de Sami). Een fascinerende cultuur met een diepe band met de natuur die erg fraaie volkskunst heeft voortgebracht.
De slogan van het museum zegt wat dat betreft alles: ‘These lands are our children’. Zij hebben het begrepen.
En dan: Velkommen til Norge! De klok kan weer een uur terug en we stoppen even in Karasjok om bij een supermarkt wat te lunchen in te slaan. Het wordt vandaag niet meer droog vrezen we.
Iets anders: wat ik zeer prettig en gastvrij vindt van deze landen is dat je bijna overal toiletten vindt die gratis zijn EN super-schoon. Dus het KAN wel!
Het landschap, kort na de grensovergang, veranderd dramatisch: van de vlaktes en eindeloze bossen in Finland (die na verloop van tijd, bij gebrek aan variatie, toch wel saai worden) naar de (deels begroeide) bergen en uitgestrekte watervlaktes (inhammen en fjorden die uitkomen op de Noordelijke IJszee) in Noorwegen.
De kustweg richting ons hotel is prachtig. De zon breekt af en toe toch nog even door en beschildert met lichtvlekken de bergen. En…er lopen flink wat rendieren langs de weg; ook witte, die we in Finland niet gezien hebben.
Via een 7 km. lange tunnel 212 m. onder zeeniveau (!) bereiken we uiteindelijk ons hotel Scandic Nordkapp in Honningsvåg op het eiland Magerøya. Een schoon en netjes verblijf, maar van de buitenkant ziet het eruit als een soort aaneenschakeling van rode containers rond een grote blokhut. Alleen als je naar de Noordkaap wilt heb je hier wat te zoeken. En dat zijn door het jaar heen HEEL veel toeristen. We zijn nu off-season, dus gelukkig is het rustig in het complex.
Je krijgt door het landschap en deze hele setting haast het idee dat je aan een Noordpool-expeditie gaat beginnen…
En dan, na het avondeten, is het zover… we leggen de laatste 15 km. af naar het Noordkaap-plateau (een 370 m. hoge klip). Het is het verste, noordelijke punt van het Europese continent wat met de auto te bereiken is. Recht vooruit, 650 km. verder noordwaarts begint de Noordpool. Het is zowaar even droog. De weidsheid is overweldigend en de ervaring is eigenlijk niet fotografisch vast te leggen.
Wat rest is respect voor de schoonheid en wijsheid van Moeder Natuur. De waan van de dag bestaat niet meer. En zo hoort het ook.
We bezoeken ook het bezoekerscentrum, compleet met gebedsruimte, we blijven een paar uur om de plek goed te ervaren. Helaas trekt de lucht al snel weer dicht en wederom geen kans de Aurora te zien. Eens…
Dag 6 – Alta – Tromsø
Met bewijs van ons bezoek aan de Noordkaap in de achterzak (een certificaat op naam) is het vanaf nu zuidwaarts wat de klok slaat. Een lange rit vandaag met als eindpunt de stad Tromsø.
Via de onderzeese tunnel bereiken wij weer het vasteland.
Ook deze dag begint met een hardnekkige miezer. Het weer, zo noordelijk, is nou eenmaal veranderlijk en verraderlijk. Het is niet anders. Wij hebben deze reis tot nu toe, wat dat betreft, weinig reden tot klagen gehad.
De rendieren zijn deze morgen ook weer van de partij en ik maak vele foto’s van het prachtige uitzicht.
We stoppen om wat te lunchen in Alta, waar wij geen bezoek brengen aan de bekende rotstekeningen, shame on us! Ik ben hier nog steeds boos over, maar goed, ik heb dus een reden om hier terug te komen, Noorwegen is nog niet van me af ;-). Wel lopen we even langs de bekende en ultra-moderne kerk aldaar (Northern Lights Cathedral, 2013; of zoals onze chauffeur hem noemt: ‘De Wokkel’), echter deze is helaas niet open vandaag.
De route is weer prachtig; bergen, fjorden en meren wisselen elkaar af en… de zon doet ook weer mee. Boven op sommige bergen is nog een beetje sneeuw te ontwaren.
We maken een fotostop op een hoog punt wat een erg fraai panorama over de Kvaenangenfjord oplevert. Weliswaar in een bijna horizontale regenbui. Zie dan je lens maar eens druppelvrij te houden…
Gelukkig is het een reisdag vandaag. Het is bijna nog niet droog geweest. Morgen in Tromsø, waar we twee nachten verblijven, is de weersverwachting positief. En…raar om te zeggen op een vakantie: we hebben morgen een dagje vrij. We mogen op eigen houtje de stad verkennen, er is geen programma. Tromsø is de grootste stad van Noord-Noorwegen en ligt op een eiland maar is verbonden met het vasteland middels een brug en een tunnel.
De bergen ondertussen zijn hoger geworden. De wolkenpartijen, die voor zoveel nattigheid zorgen, doen indrukwekkende pogingen de toppen van de bergen uit te gummen. Ze hangen zwaar naar beneden. Het levert haast mystieke plaatjes op.
We bereiken ons hotel (Thon Hotel Polar) aan het begin van de avond. Het avondeten dit keer geen buffet maar een 3-gangen diner met onder meer vlees en aardappelen. Heerlijk om morgen niet super vroeg op te moeten (want elke dag zo rond 5.45 uur uit de veren, nu doe ik dat thuis ook maar op vakantie voelt het toch anders) en niet de bus in te hoeven.
Dag 7 – Tromsø
Ik laat deze dag de groep de groep en ik ga Tromsø (ook wel het ‘Parijs van het Noorden’ genoemd) te voet verkennen.
Ik begin met een wandeling door het wijkje Skansen: tussen de moderne bebouwing aan de haven liggen traditionele 19e eeuwse, houten panden. Kerkjes, winkels, woonhuizen. Allemaal voorzien van een monumenten-schildje met relevante informatie. Ze zijn hier trots op hun traditie en geschiedenis.
De Dom is helaas dicht in verband met een doop of trouwerij. Ik zie diverse vrouwen (jong en oud) in Noorse bunads of Sami kledij. Daarna steek ik de brug over (1036 m. lange en 38 m. hoog), loop langs de Arctic Cathedral en bergopwaarts richting de Sherpatrappa, een stenen trap met 1.203 treden die van de voet van de berg naar het plateau bij het bovenstation van de Fjellheisen kabelbaan leidt. De trap werd gebouwd door Nepalese sherpa’s om erosie te voorkomen en de natuur te beschermen, en biedt een uitdagende maar lonende wandeling met prachtige uitzichtpunten. Boven geniet ik met volle teugen en wandel daar even rond, tot ik de eerste regendruppels voel en toch maar weer naar beneden loop voor de trap erg glad zal worden. Gelukkig was ik als een van de eersten boven, want ik heb flink wat tegenliggers op mijn weg naar beneden. Een goede work-out was het in ieder geval. Heerlijk! De Arctic Church is helaas nog dicht voor toeristen, maar de kerkdienst loopt al uit, te zien aan wederom de vele bunads op het parkeerterrein. Ik heb geen zin om te wachten tot de opening voor toeristen en loop de brug weer over richting Storgata voor een bezoek aan wat soevernirswinkels (want zondag, alle andere winkels zijn dicht). Ook zijn hier 2 mooie Sami winkels waar ik een t-shirt koop. Ik wil eigenlijk een drum, maar ze zijn zo duur en lastig om mee te sjouwen op reis. Nu heb ik er spijt van dat ik er geen gekocht heb, maar goed ik kom wel eens terug. Inmiddels komt de regen met bakken uit de lucht. Tijd voor een museumbezoek! Het Nordnorsk Kunstmuseum is een klein maar charmant museum gevestigd in het oude post-/telegraafkantoor. Er zijn momenteel twee tijdelijke tentoonstellingen: ‘Layers of time’ en ‘To nature’. De eerste is een fototentoonstelling en gaat over het dagelijks leven van 3 generaties op Svalbard (Spitsbergen; een eilandengroep in de Noordelijke IJszee). Wat is er veranderd? Wat is hetzelfde gebleven? Het zijn dit soort vragen waar de fotografe zich mee bezig houdt.
De tweede presentatie is een kleine schilderijententoonstelling met 19e eeuwse landschappen van Noorse schilders. Eén en ander in de Romantische traditie. Vertegenwoordigers van deze stroming (de Romantiek dus) waren op zoek naar de ongerepte schoonheid en majesteit van de natuur en in het verlengde daarvan naar de individuele beleving, de emotie, het mystieke en wat genoemd wordt ‘het Sublieme’.
De stroming was een reactie op het rationalisme van de Verlichting. De Romantici zagen de mens en de natuur als één en de natuur als bezield. Voor de Scandinaviërs was dit alles een wereldbeeld dat zij traditioneel al huldigden, hun levens waren (en zijn) immers diep verbonden met de hen omringende natuur.
De Verlichting is helaas indirect ook verantwoordelijk voor de Westerse, dualistische kijk op het leven die een scheiding tussen natuur en cultuur voorstaat. Wij hebben in het Westen hierin inmiddels een alarmerend stadium bereikt waarbij wij compleet zijn losgezongen van een gezonde, vanzelfsprekende en respectvolle omgang met de natuur, ons lichaam en onze plaats in het geheel. Wetenschap en technologie zijn tot religie verheven. Het uiteindelijke gevolg: wij weten niet meer wie wij als Mens eigenlijk zijn.
Na dit bezoek zegt mijn lichaam dat het wel mooi is geweest zo. Geen pauze genomen en veel gelopen en geklommen. Tijd voor een wijntje in de hotelkamer onder het genot van een Noorse komedieserie. Lekker even niets moeten.
We dineren weer à la carte deze avond in het Thon hotel. Gisteren was ik niet zo gecharmeerd, maar ook wel eens lekker niet zoveel eten, echter vanavond een heerlijk stukje vis, het ging er nu ook wel in. Ook heerlijk geslapen, echt even nodig twee nachten in hetzelfde hotel en flink bewegen.
Dag 8 – Narvik – Melbu
Na een heerlijk ontbijtbuffet, waar we Thon hotels van kennen. Maar ik moet zeggen dat elk hotel een fantastisch ontbijt aanbiedt, met overal zo’n beetje dezelfde producten, denk aan heerlijk brood, beleg (zoet, kazen, vleeswaren), yoghurt, fruit, muesli, warme havermoutpap, chia pudding, eieren, gebakken aardappels, spek, witte bonen in tomatensaus, worstjes, maar denk ook aan ingemaakte haring (diverse soorten), makreel, gerookte zalm, ‘kaviaar’, pannenkoeken, wafels, rauwkorst, gebakken groente, en nog veel meer, voor elk wat wils dus. De andere reizigers zijn verbaasd over wat wij elke ochtend aan vis en ander lekkers naar binnen werken en wij verbazen ons over de bordjes met crackers en kaas. We verlaten Tromsø. Vi ses!
Vandaag belooft weer een interessante dag te worden. Het einddoel is de eilandengroep Vesterålen, bestaande uit 4 grotere en meerdere kleinere eilanden.
Het weer is grauw en grijs maar het uitzicht blijft mooi: hoge bergen (met wat meer sneeuw bovenop dan we tot nu toe gezien hebben) en een laaghangende band bewolking die als een pluk uitgeplozen watten halverwege de berghellingen hangt. Het spiegelgladde water van de fjord zorgt voor een perfecte weerkaatsing van al het fraais.
We gaan richting Narvik waar we tevens de lunchstop hebben.
Voor de Tweede Wereldoorlog-enthousiastelingen bekend terrein: bij de Slag om Narvik in 1940 is zwaar gevochten. Het gebied, wat vooral rijk aan ijzererts is, stond hoog op het wensenlijstje van de Duitsers. Narvik is ook nog eens een ijsvrije haven.
Voor het zover is stoppen wij kort bij Bardufoss voor een monument wat herinnert aan de gevechtshandelingen in het gebied. Ten tijde van WOII lag hier een vliegveld wat de Nazi’s eveneens in handen wilden krijgen. Het is heden ten dage nog altijd een vliegveld. Het hele gebied is trouwens militair (schiet-)terrein, er is een grote kazerne van het Noorse leger en diverse landen (ook Nederland) komen geregeld langs voor (koud weer) oefeningen.
De liefhebbers vallen dus met hun neus in de boter; het Narvik War Museum. Nu heb ik niet zoveel met oorlog, dus besluit het stadje te verkennen, helaas weinig moois te bekennen, behalve een leuk wolwinkeltje en de plaatselijke boekenwinkel. Gelukkig blijven we hier niet al te lang. Het regent inmiddels weer…
In Refsnes nemen we de veerboot naar Flesnes, 20 min. varen. Tenminste… dat is het plan. Maar omdat het veer NET vol is door een paar forse vrachtwagens vóór ons, moeten we wachten op de volgende…en die komt pas een uur later…
En what’s more…de tankwagen die net voor ons de laatste plek toegewezen kreeg, raakt onze bus en veroorzaakt een forse kras over één van de bagageluiken. Onze chauffeur heeft even een kort gesprek met de tegenpartij en heeft (terecht) danig de pest in.
Handig systeem trouwens: de crew fotografeert alle nummerborden van de auto’s die het veer oprijden. Binnen drie weken krijg je dan netjes de rekening thuisgestuurd.
Aan de overkant aangekomen breekt zowaar de zon door. Het licht is schitterend en de ruw gekartelde bergen doen mij bijna aan The Lord of the Rings-films denken. Erg, erg mooi.
Eindelijk bereiken we dan Melbu. We zitten er inmiddels aardig doorheen. Als diner in Hotell Melbu wordt ons de heerlijkste vis beloofd door de kelner, maar helaas zijn we immers flink verwend en doet het stukje op mijn bord denken aan de koolvis uit de diepvries van de supermarkt. Unnskyld.
Het hotel is een ook weer van het soort vergane glorie. Het was waarschijnlijk of is nog steeds in het hoofdseizoen een soort terminal voor ferry’s, het doet sterk aan een verlaten vliegveldje denken. Het ligt direct aan de haven, dus we rijden morgen zo de boot op. Ook deze nacht weer te bewolkt voor de Aurora, baal baal.
Dag 9 – Henningsvær – Svolvær – Fauske
We beginnen de nieuwe dag met een 25 min. durende ferry-overtocht van Melbu (waar we overnacht hebben) naar Fiskebøl, gelegen op de Lofoten.
Zowel de Lofoten als de Vesterålen zijn eilandengroepen die behoren tot de provincie Nordland. Verbindingen tussen de vele eilanden en eilandjes worden gevormd door tunnels, bruggen en veerdiensten.
We lopen direct vanuit het hotelletje de steiger van de veerboot op; dichterbij kan niet. Aan de overkant is het landschap alwéér anders. En zo mogelijk NOG spectaculairder… Als ze zouden zeggen ‘je bent in Patagonië’ geloof ik het ook. Magnifiek. De helderheid van het water in de baaien is prachtig. De lucht is ook weer helemaal opengetrokken en de kleur is terug in het landschap. ZEER indrukwekkend allemaal…
Wij maken een aantal korte (foto-)stops. Allereerst bij de Kathedraal van de Lofoten (Vågan Kirke) in Kabelvåg, een houten kerk, gebouwd in 1898 (denominatie: Church of Norway).
Dan staat Henningsvaer, een klein maar bijzonder fotogeniek havenplaatsje, op het programma. Goed toeven daar, met één of twee fraaie (en erg prijzige) boetiek hotels, een paar art galeries en een erg schilderachtig haventje. Houten huisjes in diverse kleuren maken het geheel af. De laatste korte, stop is in Svolvaer (de ‘hoofdstad’ van de Lofoten).
We hebben zo al met al een prima indruk van de Vesterålen en de Lofoten gekregen. Een prachtige bestemming die ik iedereen van harte kan aanbevelen. Het aantal campers dat we onderweg tegenkomen bewijst dat meer mensen dat vinden. De weidsheid, de pure natuur, het gevoel van vrijheid… heerlijk. Bezoek de eilanden wél buiten het hoogseizoen, anders kan je van die vrijheid weinig genieten.
Na een dikke twee uur rijden bereiken wij de ferry voor het traject van Lødingen naar Bognes op het vasteland, een tochtje van een uur in de volle zon.
Dan is het nog een drie uur rijden naar Fauske (Scandic Fauske), een plaatsje bekend om de roze marmer. Na het eten nog een kleine wandeling bij het meer en dan weer oogjes toe, morgen weer vroeg op.
Dag 10 – Storforshei – Trondheim
Het ontbijt zit er weer in, de koffers zijn weer geladen en we vertrekken precies op tijd (we zijn een goed gedresseerde groep) voor een hele lange reisdag met als eindbestemming Trondheim.
Vanaf Trondheim naar het zuiden vinden we de grotere steden in Noorwegen met de meeste bewoners. Het land heeft een oppervlakte van een dikke 385.000 vierkante km. (!) (bijna 9 x groter dan Nederland) en een inwonertal van ongeveer 5,6 miljoen mensen. Het is daarmee één van de dunst bevolkte landen van Europa, met een gemiddelde bevolkingsdichtheid van ongeveer 15 inwoners per vierkante kilometer. Heerlijk…
We rijden al snel door wederom een totaal ander landschap; we zijn aangekomen op de Salt-hoogvlakte. Weg zijn de meeste bergen (behalve aan de randen van de hoogvlakte zijn ze nog te zien, met sneeuw op de toppen).
Op het hoogste punt van de pas overschrijden we voor de tweede keer deze reis de Poolcirkel (bij Arctic Circle Center in Storforshei), alleen dit keer van noord naar zuid natuurlijk.
In een supermarktje bij Mosjøen (een plaatsje wat precies in het midden van Noorwegen ligt (noord-zuid gesproken), halen we een kleinigheid en gaan snel verder.
Slechte timing: de buitentemperatuur is momenteel het hoogste van de reis tot nog toe (19 graden C.) en dan hebben we juist een reisdag… Het uitzicht is gelukkig nog steeds fenomenaal.
Aan het begin van de avond arriveren wij in Trondheim, de koningsstad van het oude Noorwegen. We overnachten in Scandic Lerkendal pal naast het stadion en vanuit de kamer hebben we we een prachtig en wijds uitzicht over de stad (want we hebben een hoge kamer). Nou interesseert voetbal mij letterlijk en figuurlijk geen bal, maar voor de fans: het is de thuisbasis van voetbalclub Rosenborg; de naam: het Lerkendal stadion. Vanuit onze eetzaal kijk je zó de ingang van het stadion binnen. Vóór het stadion staat het beeld van een schreeuwende man: ene Nils Arne Eggen, manager van de club van 1970 en 2010. Ajax schijnt hier eens op zijn donder te hebben gekregen. Voor het slapen gaan maken in de avond nog een wandelingetje naar de rivier.
Dag 11 – Trondheim – Oppdal
Wat fijn om weer in Trondheim te zijn! We zijn hier alleen in de ochtend dus even snel een rondje stad doen. Ik sprint eerst de heuvel op voor een bezoek aan Fort Kristiansten en daarna via Bakklandet naar Midtbyen. Hier struin ik in tweedehandswinkels/antiquairs en koop voor mezelf een mooie solje broche. Ook vind ik eindelijk de biografie over Magne Furuholmen, die kon ik in kleinere boekhandels niet krijgen. Ook vind ik de juiste haakjes voor mijn Noorse vest in een wolwinkel, dus grote blij. Dan weer hop hop in de bus richting Oppdal waar wij twee nachten verblijven in Quality Hotel Skifer, een erg mooi hotel met veel gebruik van skifer, oftewel leisteen. Er is nog tijd om de benen te strekken en dit ski- resort te verkennen…en het is zowaar lekker weer. In de avond krijgen we een heerlijk bordje rendier voorgeschoteld. Ik ben benieuwd wat morgen ons gaat brengen.
Dag 12 – Oppdal – Vang
Na een wederom perfect verzorgd en ontzettend uitgebreid lopend ontbijt-buffet, lopen mijn reisgenoot en ik richting Vang. In de heuvels en het bos even buiten Oppdal ligt een belangrijk archeologisch gebied; Vangfeltet, et fellesgravfelt, oftewel een grafheuvelgebied. De plek voelt magisch en uniek. Het is de grootste begraafplaats van Noorwegen en een van de grootste van Noord-Europa uit de ijzertijd. In een prachtig cultuurlandschap liggen zo’n 900 grafheuvels verzameld tussen de rivier de Skjørdøla en de oude dorpsweg langs Prestbakkan. Dit is de route die het pelgrimspad volgt naar de kerk van Oppdal.
Het Vang-begraafveld herbergt een uitzonderlijk groot aantal graven uit de Vikingtijd (750-1000 n.Chr.). Onder de Vikinggraven bevinden zich graven uit de Volksverhuizingsperiode, enkele eeuwen vóór de Vikingtijd.
Waardevolle voorwerpen vonden hun weg naar het bergdorp Oppdal en werden in de graven van Vang naast de overledene gelegd, bedoeld voor gebruik in het hiernamaals. Deze voorwerpen zijn van hoge kwaliteit en weerspiegelen rijkdom en macht. Prachtige artefacten en ornamenten verraden nauwe banden met de Scandinavische landen. Zwaarden en Keltische sieraden en toebehoren tonen contacten met Engeland, Ierland en zuidelijker gelegen gebieden in Europa. Dit waren kostbare prestigeobjecten. De zwaardklingen behoren tot de beste die destijds verkrijgbaar waren.
Rondom het Vang-begraafveld liggen het Oppdal-gebergte en het Dovrefjell-gebergte. Duizenden jaren van jagen en het vangen van wilde rendieren hebben duidelijke sporen achtergelaten in het landschap, waaronder boogschietstations en grote jachtvallen. Pijlen die lang geleden zijn afgeschoten, komen tevoorschijn uit de smeltende sneeuw en het ijs. Pijlpunten die in de graven van Vang zijn gevonden, tonen aan dat jagen en vangen de belangrijkste middelen van bestaan waren voor de lokale bevolking. Rendieren leverden producten die zowel nuttig waren voor persoonlijk gebruik als waardevol als handelswaar. Geweien en huiden waren zeer gewild. De jachtfaciliteiten en talrijke vondsten wijzen op een overschot en export van jachtproducten zoals geweien, huiden en bont. De bergen vormden de basis voor overschot en rijkdom, een welvaart die doorschijnt in de grafvondsten.
De begraafplaats ligt op het oude kruispunt tussen noord en zuid, oost en west. De wegen kwamen samen in Vang. Het pelgrimspad loopt verder noordwaarts, eerst naar de kerk van Oppdal en vervolgens verder naar Trondheim.
Het is een prachtig gebied waar je vrij mag rondlopen, bosrijk, met een snelstromend riviertje en natuurlijk zijn er de grafheuvels. De zon schijnt, het is zo vroeg nog stil en de plek heeft iets magisch. Even contact met het water en de voorouders gemaakt…
Op kleine stenen en bordjes staat veel informatie over de Viking-tijd en hun gebruiken, het is hier mooi verzorgd en onderhouden.
De weg terug, wandelend door een buitenwijk van Oppdal, is fijn: de huizen hier zijn prachtig (vrijstaand of lage appartementen), van gekleurd hout natuurlijk, traditioneel van ontwerp en maatvoering met veranda, tuin, oprit en garage; vaak hebben de bewoners ook nog een camper buiten staan. Alles is perfect onderhouden. Deze mensen hebben het helemaal voor elkaar. De levensstandaard is gewoon heel hoog in Noorwegen. En in alles zie je de aandacht voor detail: soms hebben de brievenbussen van een straatje (die allemaal bij elkaar staan) een mooi houten huisje met een dakje helemaal voor zichzelf. Bloemetje erbij, zo lieflijk.
We hebben voor de middag een bezoekje aan een klein openluchtmuseumpje gepland. Het zou open moeten zijn maar blijkt toch dicht. De caretaker vindt het prima als we willen rondlopen op het terrein. Heel gastvrij en we maken graag gebruik van het aanbod. We zijn de enige twee en kunnen in alle rust fotograferen. Bij één van de huisjes op het terrein loopt een onderhoudsmonteur die ons nieuwsgierig naar binnen ziet gluren; hij vraagt ons of we even binnen willen kijken. We bedanken hem en hebben nog even een kort gesprekje. We vertellen hem dat we uit Nederland komen en welk een gigantische afstand we aan het overbruggen zijn. Hij kan het zich -aan zijn blik te oordelen- nauwelijks voorstellen.
We zijn vroeg in het hotel en kunnen wat rusten, ik ga heerlijk ontspannen in de sauna van het hotel. Heerlijk zweten met een prachtig uitzicht op de bergen. Het begint bijna op vakantie te lijken ;-).
Dag 13 – Ringebu – Lillehammer – Hamar
We mogen het deze morgen nog even rustig aan doen en vertrekken pas om 10:30 uur vanuit Oppdal. Dit is de eerste keer dat we zo laat vertrekken, wat een luxe!
Ons hotel (Quality Hotel Skifer) waar wij de afgelopen 2 nachten hebben verbleven, was erg comfortabel.
We gaan op weg en rijden al snel door Dombås; het plaatsje en omringende gebied staat helemaal in het teken van de muskus-os.
We horen net dat de enige doorgaande weg (de E6), die we grote delen van de reis hebben gevolgd, op een punt dat wij eerder hebben gepasseerd, geraakt is door een aardverschuiving/lawine. Er is een flink stuk weggeslagen. Er zijn zelfs 2 mensen vermist. Het betekend dat de weg voorlopig niet gebruikt kan worden… Poeh…
In Ringebu stoppen we even voor de staafkerk daar. In circa 1220 helemaal van hout gebouwd, zonder ook maar 1 spijker. De rode toren is er pas in de 17e eeuw opgezet.
En wederom… de kerk is gesloten in verband met een bruiloft…Ik ben hier nu een paar keer langsgekomen en helaas nog nooit binnen kunnen kijken.
We gaan door naar openluchtmuseum Maihaugen in Lillehammer; het is het grootste openluchtmuseum in Noorwegen en heeft een uitgebreid buitendeel en een binnenmuseum. We mogen hier een paar uur doorbrengen. Ik ben hier al eerder geweest dit jaar, maar toen lag er nog een dik laag sneeuw en ijs. Het is heel leuk het park nu te zien in de herfst. Oude gebouwen uit heel Noorwegen uit diverse tijdperken zijn hier verzameld in een prachtige setting. De meeste huizen, huisjes en boerderijen zijn ook ingericht en in sommige kun je naar binnen…ik maak er gretig gebruik van. Zó fijn om op die manier te tijdreizen!!
Eindbestemming voor vandaag: Hamar; op weg naar ons hotel daar komen we langs het ‘Vikingschip’ -oftewel de Olympia-hal- waar diverse Nederlandse schaatsers de nodige faam hebben verworven. We slapen in Scandic Hamar, wederom een mooi en modern hotel met fijne kamers en uitgebreid buffet. De omgeving is minder inspirerend, dus vroeg oogjes toe, morgen een lange dag!
Dag 14 – Oslo – Trelleborg
Slechts één stop rest ons vandaag nog in Noorwegen en dan gaan we dit prachtige land verlaten.
Hei hei Oslo!! Daar ben ik weer. We stoppen bij het Vigeland park, inmiddels vertrouwd terrein, een park, aangelegd met terrassen, fonteinen, bloembedden en natuurlijk de vele, vele beelden en beeldengroepen van Gustav Vigeland (1869-1943), wiens levenswerk dit park is. Alles staat in het teken van de kringloop van het leven, emoties, menselijke interactie, man, vrouw, kind.
Monumentaal en erg indrukwekkend. De bronzen en granieten beelden zijn magnifiek.
en nog steeds genieten en daarna is er even tijd de stad in te gaan. Het is zondag dus mijn banksaldo is veilig. Ik moet plassen dus sprint naar de bieb, Deichman Bjørvika, ook om even van het uitzicht te genieten over de fjord. Dan snel nog even een blik op Rådhusplassen en bij Akershus festning weer de bus in. Richting Zweden, dit keer niet naar Travemunde maar naar Rostock want die andere ferry vaart onverwacht niet. Helaas betekent dit later afvaren en vroeger eruit, plus langer rijden naar Nederland (want Rostock ligt zo’n 75 km oostelijker), maar gelukkig is er een alternatief. Omdat we pas rond half 12 in de avond inschepen, eten we niet aan boord maar in een restaurant in Trelleborg, ook eens gezellig, niet op een ferry of in een hotel. De vermoeidheid slaat inmiddels flink toe, veel mensen zijn ook wat verkouden of grieperig.
Dag 15 – Rostock – Osnabrück – Zeeland – Amsterdam
Heel vroeg het nestje uit, kwart voor vijf, smerig “ontbijt” en heel rommelige uitschepping (want niemand wist waar de voet passagiers eruit moesten, het een werd omgeroepen en personeel zei weer iets anders), dus een goede trap op trap af ochtend work-out gehad. Eindelijk weer op onze kont in de bus en weer eindeloos zitten. We stoppen nog even in Osnabrück, een treurige stad, met een naar sfeertje. Het heeft wel wat mooie gebouwen, maar overall geen lekkere vibe. In Nederland bij de overstap moeten we helaas lang wachten door een vertraagde bus, dus niet echt vroeg thuis. Wat een reis, pittig, maar wat ontzettend mooi en wat hebben we veel gezien. We zijn nu bijna een maand weer thuis en ik heb enorme heimwee naar Noorwegen en het is niet eens mijn heim, maar voel me er meer thuis als hier op dit moment. Jeg kommer snart tilbake.
Het was een hele pittige maar toffe reis die ons door 4 landen voerde met de nadruk op Noorwegen. En mijn liefde voor dit land is alleen maar gegroeid, de verhuisplannen groeien met de dag. Mijn Noorse taalcursus begint ook vruchten af te werpen, want ik krijg tijdens deze reis ook antwoord in het vlot Noors en niet meer in het engels zoals voorheen. Hurra!!
Totaal aantal gereden kilometers deze reis: ruim 7.700. Dat is dus nog zonder de gevaren trajecten (11.000 km).
Takk og vi ses!
Alle foto’s zijn hier te bekijken, wees gewaarschuwd, het zijn er veel ;-) https://flic.kr/s/aHBqjCtced
