Beter laat dan nooit…december is een heel drukke maand en kom nu pas toe aan een beetje bezinning en meer rust. De langste nacht ligt achter ons en de dagen gaan weer lengen. Meer over Midwinter in een volgende post. Eerst even terugblikken naar begin december.
Eind november/begin december was ik weer even in Oslo. Reden voor mijn bezoek was een concert van een van mijn favoriete bands Mew (uit Denemarken). Ze gaan (vriendschappelijk) uit elkaar, nou ja de zanger verlaat de band, het is mooi geweest na 30 jaar en hij wil ruimte maken voor andere creatieve en persoonlijke ontwikkelingen. Begrijpelijk, maar ook heb ik wel traantjes moeten laten, want ze zijn toch de soundtrack van mijn leven geweest voor die 30 jaar en kan me Mew zonder Jonas slecht voorstellen. Eerder dit jaar ben ik bij het afscheidsconcert in Copenhagen geweest, maar later werd er ook een concert in Oslo gepland, een veel kleinere zaal, dus ik kon het niet laten hier ook een kaartje voor te kopen.
30 november vloog ik in de ochtend naar Gardermoen, helaas was er een treinongeluk gebeurd bij Lillestrøm, dus er reden geen treinen naar Oslo. Het werd al snel heel druk op de luchthaven met gestrande mensen en de bussen zaten ook al vol en er stond een heel lange rij, dit kon uren gaan duren. Ook een flinke rij bij de taxi’s waar ik met een stel andere reizigers maar een taxi heb gedeeld naar het centrum van Oslo. Normaal wacht ik wel tot de treinen weer gaan rijden (want de taxi is een dure grap), maar ze hadden geen idee hoelang deze situatie zou duren, bovendien had ik concertkaartjes voor de Opera die avond en een afspraak met de eigenaresse van de AirBnB dus ik moest op tijd in de stad zijn. Overmacht!
Een Sámi kerst
Bij landing lag er nog sneeuw, maar hoe dichter bij de stad hoe minder er bleef liggen. Jammer. Aangekomen in Oslo, snel naar de AirBnB in Grünerløkka, de sleutel in ontvangst nemen, omkleden en naar Norwegian Opera House (je weet wel dat iconische ijsschotsgebouw aan de Oslo fjord). Voor het optreden was er een leuke Sámi markt, waar ik helaas niets kon kopen, want alles was betalen met Vipps (een online betaalsysteem wat je alleen kan gebruiken als je een Noorse bankrekening hebt – soms heel vervelend, want het komt best nog wel eens voor dat je alleen met Vipps kan betalen, vooral bij kleine bedragen, zoals bij een garderobe). Maar goed wellicht beter voor mijn bankrekening, maar ik had best wel wat van het mooie handwerk willen steunen door een aankoop. Het concert werd gegeven door Kajsa Balto, zij combineert Sámi-hymnen en yoik (traditionele Sámi-liederen) waarbij inheemse tradities werden gecombineerd met klassieke orkestratie.
Op zoek naar kerstsfeer
De volgende dag, in de regen, de kerstsfeer opzoeken. Ik ben net iets te vroeg voor de leuke kerstmarkten maar de winkel etalages en straten zijn mooi versierd en de hoofd-kerstmarkt van Oslo (Spikersuppa) is ook al open, al ligt deze er in de regen wat zielig bij. Ik hoor ook alleen maar Nederlanders om mij heen, snel wegwezen bij deze tourist trap. Ik doe mijn verplichte rondje platen- en boekenwinkels, breng een bezoek aan de Dom, doe boodschappen en breng de avond door met een bordje rendierenvlees, een Juleøl en Netflix.
Toch een beetje sneeuw
De volgende dag besluit ik het hogerop te zoeken, een bezoek aan Frognerseteren. Het regent nog immer, maar hoe hoger de metro klimt, hoe witter het wordt. Echter helemaal bovenaan is het dicht bewolkt en bijna niets te zien (deja vu, vorige keer toen ik hier was voor het mooie uitzicht was het zicht zo’n beetje hetzelfde – ik heb hier nog nooit het uitzicht kunnen bewonderen en nog steeds het Noorderlicht niet gezien, het is altijd slecht weer als ik in Noorwegen ben lijkt het wel….). Het is bijna niet te doen in de modder en mist (en heb ook geen hikingboots bij me), dus na een tijdje rondlopen, pak ik maar weer de metro naar de stad. Het ritje is sowieso de moeite waard, mooie huizen kijken!
Vigeland Museum
Tijd voor iets cultureels (en droog en warms)? Nou het Vigeland park heb ik inmiddels wel gezien in verschillende seizoenen en het regent nog steeds, dus een bezoek aan het Vigeland museum is een mooi alternatief. Ik ben hier helemaal in mijn eentje en kan op mijn gemak en in stilte al het mooie, en ook best creepy soms, werk van Vigeland (en zijn voormalige woning/atelier) bewonderen. Het gebouw wordt beschouwd als een van de mooiste voorbeelden van neoklassieke architectuur in Noorwegen. De collectie van het museum omvat Vigelands vroege werken, zijn portretten en monumenten, evenals gipsmodellen voor de sculpturen in het Vigelandpark. Het werkproces van de kunstenaar is goed gedocumenteerd in het museum, dat ook wisselende tentoonstellingen van hedendaagse kunst toont. Heel indrukwekkend allemaal.
Als ik naar buiten loop, wordt het alweer donker, nog even “snel” loop ik een tweedehandsplatenzaak binnen (gevaarlijk!). Ik koop hier een stapel cd’s (heerlijk om hier gewoon stapels cd’s van Noorse artiesten te kunnen vinden en dat voor een prikkie!) en vraag me af hoe ik alles, samen met de Noorse boeken die ik heb gekocht bij de Fretex, mee naar huis kan nemen (ik reis alleen met handbagage en mijn tas zat al best vol, flink proppen en sjouwen dus).
MEW!!
Dag drie focus ik me op Grünerløkka, beetje rondstruinen, lunchje doen, omkleden en op tijd richting zaal Sentrum Scene voor het concert, ik ben de eerste, typisch, gelukkig komt er al snel een Zweedse fan met wie ik kan praten om de tijd te doden. Voordeel van vroeg zijn is dat we onder het kleine afdakje kunnen staan, het plenst immer door.
De zaal gaat open, ik vind mijn plekje vooraan en ben opgelucht dat de support band heeft geannuleerd. Lang genoeg op de benen geweest weer (haha ik word oud – gelukkig maar). Het was een solide optreden van 90 minuten waarin de band klassiekers als Special, The Zookeeper’s Boy, 156 en Am I Wry? ten gehore bracht. Ze trakteerden het publiek ook op enkele zeldzame nummers als Then I Run, Rows en I Should Have Been a Tsin-Tsi. Een absolute traktatie voor de fans die de band al bijna 30 jaar volgen, sinds A Triumph For Man. Ze speelden zelfs een vrij nieuw nummer, Gliding, dat voor het eerst aan het publiek werd voorgesteld tijdens de Orchestra-tour in 2024. Misschien krijgen we ooit een officiële opname van het nummer. De band sloot hun set af met een epische en emotioneel geladen versie van Comforting Sounds. Tijdens de toegift bevestigde bassist Johan Wolhert dat de band ‘binnenkort’ zou terugkeren, zonder enige informatie over wie Jonas zou vervangen. Zijn beslissing om Mew te verlaten heeft blijkbaar niets te maken met de band. Jonas bevestigde via Instagram dat het tijd was om een andere weg in te slaan en zich te concentreren op andere creatieve projecten. Zullen we de terugkeer van Apparatijik zien (ik denk het wel want ze zijn zeer recent samengekomen in Noorwegen aan Instagram posts te zien)? Of misschien een tweede album van Tachys? Wie weet. Eén ding is zeker: Bjerre’s stem heeft nog nooit zo goed geklonken. Het zou een groot verlies zijn als we hem nooit meer zouden horen zingen. Maar aangezien reünietours tegenwoordig erg populair zijn, zien we elkaar misschien over tien jaar weer terug voor het 40-jarig jubileum van Mew. We blijven dromen… Het was in ieder geval heel fijn ze weer eens sinds lange tijd in een kleine zaal van zo dichtbij te hebben gezien. Vaarwel Mew!
Twin Peaks in Noorwegen
De volgende ochtend besluit ik de kerstsfeer buiten de stad op te zoeken. In de nog steeds volhardende regen, pak ik de bus naar Bærums Verk, een unieke marktplaats in de authentieke omgeving van de historische ijzerfabriek die sinds het begin van de 17e eeuw het kloppende hart van Bærum vormde. Handelsstedet Bærums Verk telt ongeveer 50 winkels, ambachtslieden, werkplaatsen, galeries en eetgelegenheden. En rond de feestdagen is er een kerstmarkt. Het is een sfeervolle plek, maar zo in de regen, geeft het me sterkte Twin Peaks vibe…. Ik wandel wat langs de winkeltjes, eet een kerst specialiteit bij de bakker en bezoek de ateliers. De kerstmarkt zelf stelt niet veel voor, ik denk dat als het wat later in de maand is en droog het een stuk gezelliger is. Het is nu een beetje triestig, met een natte kerstman en verlaten kraampjes.
Hoe dan ook, toch een leuk uitje en ritje met de bus. Dit is zo dicht bij Oslo, en voelt al zo landelijk aan.
Vi ses!
De volgende dag is het alweer tijd om Oslo te verlaten, in de ochtend loop ik nog wat rond in Grünerløkka, eet een warme lunch en pak dan de wel rijdende trein naar Gardermoen. Natuurlijk heeft KLM weer vertraging (door de dichte mist in Noorwegen en Nederland), maar gelukkig kom ik nog op tijd thuis.
Volgend jaar iets later weer een poging doen de julestemning in Oslo te ervaren, maar dit kwam even zo uit door het concert.
Vi ses Oslo tot januari!
