Gisteren wederom een prachtige Winternachten bijeenkomst gehad met onze sibbe Swesaz. Met een aantal nieuwere gezichten en ook oude bekenden verzamelden we ons in Alphen (Brabant) met koffie en taart.
Waarna we vertrokken richting Landgoed De Hoevens waar we de groep opsplitsten.
De ene helft ging met de gids van het landgoed mee en werd getrakteerd op allerlei wetenswaardigheden over de flora en fauna en het runnen van een landgoed in deze tijd. De andere helft volgde dodenvrouw Lianne over het gedeelte van het landgoed dat ingericht is als natuurbegraafplaats. Lianne weet vanuit haar professie niet alleen alles over lijkbezorging, maar heeft zelf ook op het landgoed gewerkt. Niet alleen hedendaagse gebruiken rond de de doden, maar alle vormen die tussen de jager-verzamelaars en de huidige tijd gebezigd werden, werd door haar behandeld.
Na een uur wisselden de twee groepsleiders van groep zodat iedereen van beider verhalen kon genieten.
Diep in de middag verruilden wij het landgoed voor de kapel van de Heilige Martinus waarin Axnot voorging. Hoe werd Sint Maarten zo populair en hoe kreeg hij de rol van personificatie van het oeroude administratieve moment van de vollemaan die ons de overgang naar de winter doet maken?
De wintervollemaan is het administratieve nieuwe jaar voor de heidenen en ook voor ons van Swesaz. Daarom werd ook de kalender van hoogtijdagen voor het nieuwe jaar gepresenteerd.
Dit nieuwe jaar gewoon 12 maanden in tegenstelling tot de 13 van vorig jaar. We hebben een winterzonnewende op 21 december. De laatste van de 12 nachten is die van 2 januari. Swesaz viert direct na de 12de nacht vanaf 13dag Midwinter. Het is dan ook vollemaan. De Winterban valt op de vollemaan van 3 maart. Ooster, het begin van het zomerhalfjaar is op 1 mei. Zomerzonnewende is gewoon 21 juni. Midzomer is het na 12 nachten en dan begint de oogsttijd die eindigt met de wintervollemaan. Volgend jaar is de wintervollemaan op 26 oktober.
Kevin sluit het gedeelte in de kapel af en bereid het volgende voor met het delen van een volksverhaal over de Kwaalburg.
In de schemer vertrokken we naar de oeroude cultusplaats, grafheuvel Kwaalburg, ver van de bewoonde wereld waar onze riteleidsters alles al in gereedheid hadden gebracht. Hier brachten wij onze offers van zwart-rood-wit-goud aan de Holden, zij die ons door het donker zullen loodsen, in het prachtig omlijst ritueel dat ons definitief de winter in bracht.
We kleurden de heuvel en onszelf rood, de kleur van levenskracht, aten van de grutten en dronken samen mede onder een heildronk. Lieten het lot het werk doen en in ons oor hoorden we een rune-fluistering met een woord van sterkte, troost of bemoediging. Ik trok wederom de Naudiz rune, de rune van behoeften en verlangens, het nodig hebben, noodvuur. Lianne fluisterde me in; ’tijd om een nieuw vuur te maken’ en dit klopt als een bus. Ik voel me behoorlijk opgebrand en lusteloos de laatste tijd. Creatief komt er weinig uit mijn handen en ervaar weinig passie. Inderdaad tijd om deze winter het vuurtje op te stoken en stoppen met bij de pakken neerzitten. Een fijne ‘reminder’. Dank!
Inmiddels is het heel donker, de afnemende maan verschuilt zich achter de wolken en op de tast vinden we onze weg terug.
Tijd om samen de warmte op te zoeken en onze maagjes te vullen en na te praten in een pannenkoekenrestaurant. Het was (weer) een geweldige dag, vol afwisseling tussen hoofd en hart, het lijfelijke en het geestelijke, maar steeds in verbinding met een groep geweldig fijne mensen.
Mijn dank is groot!
x Charissa Gerdina
Bron: Swesaz
